Književnik Rajko Lukač preminuo je juče u 72. godini, saopštilo je Srpsko književno društvo.

Rajko Lukač bio je plodan književnik, pesnik, pripovedač, dramski pisac, pisac knjiga za decu, prevodilac i član Srpskog književnog društva, prenosi N1.

Lukač je rođen 3. marta 1952. godine u Međeđi kod Bosanske Dubice, gde se i školovao. Posle prve godine na Filozofskom fakultetu u Zadru, studije je nastavio na Filološkom fakultetu u Beogradu, gde je diplomirao na grupi za srpskohrvatski jezik i jugoslovenske književnosti.

Od 1971. godine živi u Beogradu, gde se profesurom bavio nekoliko meseci, a bio je i novinar, urednik i voditelj književne tribine, savetnik za književnost, saradnik i urednik u nekoliko izdavačkih kuća…

Objavio je brojne knjige poezije, kao i one za decu, među kojima su „Plavuša i putnik“, „Spiralno stepenište“, „Relikvijar“, „Zapisi iz podzemnog prolaza“, „U traganju za izgubljenim čitaocima“, „Hvalisavko u kopačkama od sedam milja“, „Zajednički epitaf“ i poslednja „Večera za kečere“ pre dve godine, odnosno „U(r)aaa maturaaa“ prošle, 2023.

Iza sebe je Lukač ostavio i romane „Čipkarska škola“, „Ljetne sante“, „Božji ugodnici, u dva toma“, „Arhivske grobnice“, „Hroničar“, „Zvono nad međama“, „Divit i rukopisi“, za koji je dobio nagradu „Janko Veselinović“. Prošle godine objavio je delo „Curriculum vitae“.

Pisao je i romane za mlade i decu, a objavljivao i knjige priča, kao i one drama i scenarija. Takođe, pisao je književnu i filmsku kritiku, putopise, feljtone, eseje, radio intervjue sa umetnicima, prevodio sa makedonskog jezika, a pesme i priče su mu, za života, bile zastupljene u dvadesetak antologija srpske pozije i proze.

Originalni tekst